بررسی مقایسه ای استامینوفن وریدی با شیاف دیکلوفناک بر کاهش درد پس از عمل در بیماران کاندید سزارین الکتیو تحت بیحسی نخاعی

هدف از این مطالعه ,مقایسه استامینوفن وریدی با شیاف دیکلوفناک بر کاهش درد پس از عمل در بیماران کاندید سزارین الکتیوتحت بیحسی نخاعی میباشد. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی مرحله 2-3تصادفی دوسو کور بدون کنترل با دارونما است که بر روی 84خانم باردار18-45 ساله با ASA کلاس I و II کاندید انجام جراحی سزارین الکتیو تحت بیحسی نخاعی انجام خواهد گرفت . بیماران با بیماری کبدی; کلیوی ; قلبی ; فشارخون ; اولسر پپتیک ; پره اکلامپسی و اکلامپسی ; دیابت ; واکنشهای آلرژیک;سزارین اورژانس; بیماران با اختلالات خونریزی دهنده و کنتراندیکاسیونهای بیحسی نخاعی ازمطالعه خارج خواهند شدند. پس از اتجام بیحسی اسپاینال با سوزن شماره 25و تزریق 12.5 میلیگرم بوپیواکایین 0.5% در فضای ساب آراکنوئید جراحی سزارین انجام خواهد شد پس از اتمام جراحی و بستن پوست، به بیماران گروه A یک گرم استامینوفن وریدی در حجم 100میلی لیترسرم نرمال سالین در عرض 30 دقیقه همراه با شیاف پلاسبو و در گروه دیکلوفناک ( گروهD) مقدار 100 میلی لیتر سرم نرمال سالین وریدی همراه با شیاف 100 میلیگرمی دیکلوفناک توسط پرستاری که هیچ اطلاعی از طرح ندارد تجویز میشود و سپس در بخش نیز هر 6 ساعت داروها به همین شکل تجویز خواهدشد . اطلاعاتی مانند فشارخون سیستول; دیاستول ;ضربان قلب;اکسیژناسیون خون وVAS درد در زمانهای قبل از تجویز دارو-,زمان ورود به ریکاوری,15 دقیقه پس از ورودبه ریکاوری,زمان خروج از ریکاوری و ساعتهای 2-4-6-12-18و 24پس از عمل اندازه گیری و میزان مصرف مسکن و وجود تهوع و استفراغ پس از عمل و رضایتمندی بیماران ثبت میشود. در صورت VAS>3 مقدار 25 میلیگرم پتیدین وریدی تزریق خواهدشدو در نهایت میزان مصرف مسکن(مخدر) ووجود تهوع واستفراغ پس از عمل و همچنین میزان رضایتمندی بیماران نیز ثبت خواهدشد.

دانشگاه علوم پزشکی همدان