مقایسه اثر تزریق تریامسینولون و اسپلینت مچ در درمان سندرم تونل کارپ شدید درحاملگی

اهداف:هدف اصلی این مطالعه مقایسه اثر تزریق استروئیدبا اسپلینت مچ در سندرم تونل کارپ شدید در حاملگی می باشد. طراحی:این یک مطالعه کارآزمایی بالینی می باشد که از اکتبر 2012 تا ژوئن 2013 در 70 زن حامله در کلینیک شهید مفتح انجام خواهد شد.موارد به شیوه بلوک های تصادفی از بین خانم هایی انتخاب می شوند که به کلینیک زنان و زایمان شهر یاسوج در جنوب -غرب ایران مراجعه می کنند. نحوه انجام:زنان حامله ایکه دارای نشانه ها(درد و گز گز شدن انگشتان) و علائم سندرم تونل کارپ مانند آزمایشات تینل و یا فالن مثبت باشد به متخصص توانبخشی جهت انجام مطالعات الکترودیاگنوستیک ارجاع داه می شوند.پارامتر های الکترودیاگنوستیک اعصاب میانی و اولنار قبل از شروع درمان چک می شوند.اگر سندرم تونل کارپ شدید وجود داشته باشد بیماران به طور تصادفی به دو گروه تقسیم می شوند، به گروه اول، 40 میلی گرم تریامسینولون (تریام هگزال، 40 میلی گرم/1میلی لیتر،ساخت کارخانه هلزکیرچن آلمان ) در تونل کارپ گرفتار به شیوه داخل مفصلی تزریق و گروه دوم با اسپلینت مچ که محصول شرکت ایرانی ادور می باشد به مدت 8 هفته در شب درمان میشوند. بعد از 2 ماه از شروع مداخله، بیماران مورد ارزیابی بالینی و الکترودیاگنوستیک قرار می گیرند.اگر شدت سندرم تونل کارپ کم شده باشد درمان موفقیت آمیز و در غیر اینصورت شکست محسوب می شود. شرکت کنندگان:معیار اصلی ورود به طرح شامل گز گز انگشتان دست ها در زنان حامله که سن آنها(15 تا 49 سال) باشد. معیار های اصلی خروج از طرح شامل گز گز شدن انگشتان قبل از حاملگی وداشتن بیماری زمینه ای مانند دیابت می باشد. مداخلات: گروه اول 40 میلی گرم تریامسینولون (داخل مفصلی)در تونل کارپ مچ گرفتار به طور تزریق می شود .گروه دوم اسپلینت مچ را به مدت 8 هفته در شب می پوشند. متغیر پیامداصلی:متغیر های اصلی شامل تعیین نشانه ها(درد و گزگز شدن انگشتان) و شدت سندرم در مطالعات الکترودیاگنوستیک می باشد .

دانشگاه علوم پزشکی یاسوج