مقایسۀ تاثیر محلول دیالیز سرد با محلول دیالیز معمولی بر روی علائم حیاتی ،راحتی بیمار و کفایت دیالیز در بیماران همودیالیزی

روش کار: این پژوهش با هدف بررسی تاثیر کاهش دمای همودیالیز در بیماران همودیالیزی و در سه مرحله انجام می‎گیرد. جمعیت مورد مطالعه 30 نفراز بیماران مبتلا به مرحلۀ نهائی نارسائی کلیه بین سنین 15-80 سال می باشند که حداقل از سه ماه قبل تحت همودیالیز دائم قرار گرفته اند. در مرحلۀ اول بیماران ابتدا با دمای37 Cº تحت همودیالیز به مدت سه جلسه(یک هفته) قرار خواهند گرفت. قبل و بعد از هر جلسۀ دياليز درجه حرارت بيماران از راه دهان سنجيده و ثبت خواهد شد. فشار خون سيستول و دياستول و نبض بيماران آغاز دياليز، در ساعات اول، دوم و سوم حين دياليز و بلافاصله پس از پايان دياليز در هر جلسه سنجیده و ثبت می‎شود. تعداد دفعات افت فشار خون وعلائم همراه آن مانند کرامپ عضلانی ، تهوع و استفراغ واقدامات لازم جهت اصلاح آن نظیر تجویز سرم نمکی،پوزیشن ترندلنبرگ،استفاده از محلولهای هایپر تونیک ،کاهش اولترافیلتراسیون و کاهش دور دستگاه ، در چک لیست ثبت خواهد شد. درانتهای جلسۀ سوم بیماران ازنظر راحتی بامعیار دیداری راحتی ارزیابی می‎شوند. جهت بررسی کفایت دیالیز، نمونه های خون در جلسه سوم قبل و بعد از دیالیز جمع‎آوری می‎شود. در مرحلۀ دوم پژوهش، همان بیماران بامحلول 36 Cº به مدت سه جلسه(یک هفته)تحت همو دیالیز قرار می گیرند و روال کار دقیقا مانند مرحلۀ اول صورت می‎گیرد وتنها تفاوتی که دارد این است که علاوه بر کنترل علائم حیاتی،به بیماران تو ضیح داده می‎شود که در صورت احساس سرما یا وجود لرز به پژوهشگر اطلاع دهند تادر چک لیست تحقیقاتی ثبت شود. در مرحلۀ سوم نیز کلیۀ اقدامات همانند مرحلۀ دوم ولی با دمای 35 Cº انجام می‎شود. ضمنا در پایان مطالعه از بیماران پرسیده می شود که ترجیح می‎دهند باکدام دما دیالیز شوند.

معاونت تحقیقات وفناوری علوم پزشکی همدان