اثر دوزهاي ساب هيپنوتيک پروپوفول و ميدازولام در جلوگيري از تهوع واستفراغ در طي بيهوشي نخاعي سزارين انتخابی

تهوع و استفراغ در طی بیهوشی نخاعی برای سزارین یک عارضه کوچک ولی بسیار ناراحت کننده بوده و می تواند سبب عوارض جدی باشد که منجر به افزایش طول مدت بستری در ریکاوری یا بخش گردد. اين مطالعه تاثیر پیشگیری و درمان دوز کم ميدازولام و پروپوفول را روی شیوع و شدت تهوع واستفراغ در این بيماران مقایسه می نماید. از آنجاییکه اکثر مادران، بعد از خروج جنین نیازمند سدیشن هم هستند در صورت موثر بودن روی تهوع و استفراغ، هر دو منظور بر آورده خواهد شد. در این کارآزمایی بالینی، تصادفی، دو سو کور، پلاسبو کنترل تعداد 90 زن باردار با وضعیت فیزیکی 1و2 ، تحت سزارین انتخابی با بی حسی نخاعی، به سه گروه 30 نفری تقسیم شده، بعد از بستن بند ناف در گروه مداخله 20 میلی گرم پروپوفول یصورت بولوز وریدی تزریق شده و 1 میلیگرم به هر کیلوگرم وزن بدن تا انتهای جراحی انفوزیون میشود. به همان شکل برای گروه مداخله دیگر1 میلی گرم میدازولام بولوز وریدی تجویز شده و 1 میلیگرم به هر کیلوگرم بدن در ساعت تا انتهای عمل انفوزیون میشود. گروه کنترل سالن نرمال دریافت میدارند. فردی که از نوع داروها اطلاعی ندارد وجود و شدت تهوع استفراغ را از زمان خروج جنین و میزان سدیشن بیمار را به ترتیب توسط نمره بندی Bellvile و modified Ramsy sedation scoring ارزیابی و یادداشت خواهد کرد. فشار خون بیمار کنترل و ثبت شده و نیز میزان مصرف کل افدرین جهت درمان هیپوتانسیون احتمالی همراه با سایر اطلاعات یاداشت و آنالیز خواهد شد.

مرکز تحقیقات سلامت باروری زنان-دانشگاه علوم پزشکی تبریز