بررسی کارازمایی بالینی مقایسه تاثیر تجویز آلبومین بر حجم ادرار در تجویز همزمان با مانیتول و لازیکس با تجویز مانیتول و لازیکس بدون آلبومین در بیماران بستری در ICU مبتلا به الیگوری

هدف اصلی در این مطالعه بررسی تاثیر آلبومین بر حجم ادرار در تجویز همزمان با مانیتول و لازیکس برای بیماران بستری در ICU مبتلا به الیگوری می باشد. این مطالعه به صورت کارآزمایی بالینی در 100 بیمار بستری در ICU دچار الیگوری و نارسائی حاد کلیوی انجام خواهد گرفت. نمونه گیری به صورت در دسترس از بیمارانی که در آی سی یوهای بیمارستان باهنر کرمان به هر علتی بستری شده اند، خواهد بود. معیارهای ورود به مطالعه: بیماران الیگوریک بستری در ICU، بیماران دچار نارسایی حاد کلیوی معیارهای خروج از مطالعه: سابقه قبلی اختلال عملکرد کلیه (Cr>1.5mg/dl)، پروتئین اوری شدید (urin pr>3.5g/d)، بیماری های کلیوی مانند گلومرولونفریت و ATN، مصرف فروزماید در دو هفته گذشته، عدم جمع اوری صحیح ادرار، انسداد مسیر ادراری، سطح آلبومین پایین تر از نرمال (کمتر از 4.5 mg/dl) افراد به صورت تصادفی ساده به روش قرعه کشی در یکی از دو گروه مداخله و شاهد قرار میگیرند. در گروه مداخله علاوه بر مانیتول و لازیکس، آلبومین نیز تجویز خواهد شد. در گروه شاهد تنها مانیتول و لازیکس برای بیماران تجویز خواهد شد. فشار CVP بیمار، میزان ادم محیطی بیمار و نسبت PAO2/FIO2 نیز قبل از شروع دیورز و طی درمان اندازه گیری می شود. حجم ادرار هر 6 ساعت اندازه گیری خواهد شد. BUN و Cr در بدو ورود و سپس به صورت روزانه اندازه گیری خواهند شد. GFR یا میزان فیلتراسیون گلومرولی قبل از شروع دیورز و پس از شروع ان محاسبه خواهد شد. در نهایت داده های جمع اوری شده با توجه به اهداف طرح توصیف خواهند شد.

دانشگاه علوم پزشكي كرمان