مطالعه کارآزمایی دوسوکور بررسی اثر تزریق پلاسمای غنی از پلاکت باپرولوتراپی داخل مفصلی برنمره درد ودامنه حرکت مفصل زانو دربیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو

اهداف: استئوآرتریت از شایعترین بیماریهای مبتلا کننده انسانها بوده و بروز این بیماری در زانو نیز بسیار با افزایش سن شیوع پیدا می کند. جهت درمان درد ناشی از این بیماری روشهای مختلفی پیشنهاد شده است یکی ازاین روشها تزریق پلاسمای غنی از پلاکت که درحقیقت کنسانتره ای ازفاکتورهای رشد موجود در خون اتولوگ می باشد که درفیلدهای مختلف پزشکی کاربرددارد زیرا سبب افزایش رژنراسیون بافتی میگردد. دکستروز نیز یکی ازداروهای اصلی درمانی در پرولوتراپی درمان استئو آرتروزمیباشد. بصورت فیزیولوژیک وبا افزایش سن ودر اثرتغییرات بیومکانیک، متابولیک ، بیولوژیک وتروما غضروف دچارفرسایش و تغییرات دژنراتیو میگردد. ترکیبات مختلفی نظیر کورتیکواستروئیدها، هیالورونیک اسید، سلولهای بنیادی، وهورمونهای محرک رشد در راستای رژنراسیون بافتی وافزایش پرفیوژن مورداستفاده قرار گرفته اند. هدف ازانجام این مطالعه بررسی روشی نوین در درمان ضایعات دژنراتیو غضروف مفصلی میباشد. طراحی (جمعيت مورد مطالعه و حجم نمونه)، نحوه انجام، شرکت کنندگان شامل شرایط ورود و خروج اصلی: حجم نمونه 40 بیمار می باشد. بیماران مبتلا به استئوآرتریت زانو که شرایط ورود به مطالعه را داشته باشند بصورت تصادفی به روش بلوک راندومیزاسیون به دوگروه تقسیم میشوند. مطالعه بصورت دوسوکور انجام خواهدشد. یعنی هم بیمار وهم پژوهشگر ارزیابی کننده وهم آنالیزکننده مطالعه از نوع درمان اطلاعی ندارند. مداخله: درانجام روش پلاسمای غنی از پلاکت خون تازه وریدی اخذ شده از خود بیمار مورداستفاده قرار می گیرد. این نمونه 15-200 میلیلیتری خون (براساس نوع مفصل ، تعداد محلهای تزریق ونوع دستگاه وکیت مورداستفاده) که تحت سانتریفیوژ هم قرار گرفته پس از جدا شدن اریتروسیتها از پلاسما تحت مرحله اول سانتریفیوژ و تخلیص بیشتر پلاکتها تحت مرحله دوم سانتریفیوژ، مورداستفاده قرار میگیردو بدرون مفصل تزریق میگردد. درگروه دوم نیز درتحت شرایط کاملا استریل دکستروز بدرون مفصل تزریق خواهد شد. متغیرهای پیامد اصلی: محدوده حرکتی مفصل ونمره درد و تعداد مسکن مصرفی قبل از تزریق اندازه گیری و ثبت می شود . بیماران در هفته های 1و4و8 بعد از تزریق ویزیت شده و عوامل ذکر شده اندازه گیری وثبت می گردد تاتحت آنالیزومقایسه قرارگیرد

دانشگاه علوم پزشکی ایران- معاونت پژوهشی