بررسی اثرات درمانی کروسینا بر پاسخ های ایمنی سلولی بیماران استئوآرتریت

اهداف: بررسی تاثیر کروسینا بر تولید اینترلوکین 4، اینترلوکین 1 بتا، اینترلوکین17، اینترلوکین10، TGFبتا؛ اثر کروسینا بر بیان ژن فاکتورهای نسخه برداری T-bet, GATA-3, FOXP3, ROR-γT؛ اثر کروسینا برتعداد سلولهای T کمکی یک و دو، سلول های T تنظیمی و سلول های T کمکی 17؛ اثر کروسینا بر کاهش درد و التهاب مفاصل طرح: تصادفی دوسویه کور و کنترل شده با دارونما جمعیت مطالعه: بیماران استئوآرتریتی حجم: 40 نفر روش: تقسیم بیماران به دوگروه؛ تجویز قرص کروسینا به گروه اول با دوز روزانه یک قرص 15 میلی گرمی همراه داروهای مرسوم؛ تجویز پلاسیبو به گروه دوم همراه داروهای مرسوم؛ نمونه گیری خون قبل از تجویز داروها و 4 ماه بعد. معیار های اصلی ورود به مطالعه: بیماران استئوآرتریتی با سن بین 40 تا 75 سال؛ شدت آسیب مفصل بین درجه 2 و 3؛ بدون سابقه آسیب؛ بیماران با شاخص توده بدنی کمتر از 30. معیارهای اصلی خروج از مطالعه: بیماران استئوآرتریتی با سن کمتراز 40 و بیشتراز 75 سال؛ شدت آسیب مفصل در درجه یک و چهار؛ بیماران با سابقه آسیب و شاخص توده بدنی 30 یا بیشتر. مداخله: درمانی با دارو؛ تجویز کروسینا با دوز 15 میلی گرم روزانه در گروه مطالعه و دارونما در گروه کنترل. زمان: 4 ماه. پیامد اصلی: استئوآرتریت، درد، التهاب، کروسین، اینترلوکین 4، اینترلوکین 1 بتا، اینترلوکین17، اینترلوکین10، TGFبتا، CD127، بیان ژن T-bet؛ بیان ژن GATA3؛ بیان ژن FOXP3؛ بیان ژن RORgt؛ تعداد سلول T تنظیمی؛ تعداد سلول T کمکی 1؛ تعداد سلول T کمکی 2؛ تعداد سلول T کمکی 17.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد