تاثیر استفاده از لیزر کم توان بر پروسه ی حفظ ابعاد ریج با استفاده از پلاسمای غنی از فاکتور های رشدی و ماتریکس استخوانی دمینرالیزه : کار آزمایی بالینی

هدف از این بررسی تاثیر کلینیکی و رادیوگرافی اضافه شدن استفاده از LLLT (لیزرهای کم توان) به PRP(پلاسمای غنی از پلاکت) و DBM (ماتریکس استخوانی دمینرالیزه) در پروسه preservation socket برارتفاع وپهنای ریج و همچنین بررسی هیستولوژیکی تاثیرموارد فوق الذکر برروی مقدار vital bone پس از کشیدن دندان های چند ریشه ای می باشد. و دستیابی به روشی که بتوان استخوان مناسب تری را از نظر کمیت و کیفیت جهت قرار دهی صحیح و بدون مشکل ایمپلنت در اختیار کلینیسین قرارداد. در این مطالعه بیمارانی که برای درمان دندان های منفرد خود(غیرمولر)مراجعه کرده و این دندان ها غیر قابل ترمیم و از نظر پروگنوز Hopless درنظر گرفته شدند و همچنین دارای دندان های مجاورسالم بودند و تمایل به استفاده از ایمپلنت داشته انتخاب شدند.این بیماران به صورت شفاهی و کتبی از شرایط مطالعه ومزایای آن آگاه می شوند و پس از تکمیل رضایت نامه و پرسشنامه کتبی وارد مطالعه می شوند. تعداد 40 ساکت دربیماران بالای 18 سال که حداقل دارای یک دندان چند ریشه ای غیرقابل نگهداری بوده وبا توجه به معیارهای خروجی مطالعه انتخاب و به صورت تصادفی(با استفاده از نرم افزار تصادفی سازی:http://www.randomizer.org ) به دوگروه تقسیم میشوند(هر گروه 14 نفر). معیارهای کلینیکی اولیه شامل عرض وارتفاع استخوان وعرض لثه کراتینیزه اندازه گیری می شوند. و برای بیماران استنت هایی به منظور استانداردسازی متغیرهای اندازه گیری شده ساخته میشود. واز هربیمار اسکن CBCTاز کوادرانت مورد نظر تهیه می شود. پس از خارج کردن با حداقل ترومای دندان ها و بدون اعمال فشار به استخوان سمت باکال با استفاده از پریوتوم ساکت ایجاد شده به دقت برای خارج کردن Granulation tissue دبریدیدمان شده و دوپروتکل درمانی شامل :درگروه اول از PRP و Demineralized Bone Matrix برای پر کردن ساکت استفاده شده ودر گروه دوم از PRP وDemineralized Bone Matrix برای پر کردن ساکت به همراه LLLT استفاده می شود. همه ساکت ها با استفاده از غشاء کلاژن قابل جذب و Coronally advanced flap کامل پوشانده می شوند و با استفاده از تکنیک Reverse cross-mattress suture بسته می شوند. دستورات پس از عمل به بیماران داده می شود وبه بیماران توصیه می شود که از دهانشویه کلرهگزیدین گلوکونات 0.12% و2 بار در روز به مدت 2 هفته استفاده کنند. بیماران 10 روز بعد جهت برداشت بخیه ومعاینه ترمیم ناحیه مراجعه خواهند کرد. ارزیابی مجدد معیارهای کلینکی 3 ماه بعد از پروسه ترمیم استخوان کامل می شود انجام خواهد گرفت. به این صورت که ارتفاع کلینیکی دیواره استخوان با استفاده از استنت هایی که قبل ازجراحی در 4 محل mid-buccal، mid-lingual، mid-mesial و mid-distal به عنوان راهنماساخته شده بودند اندازه گیری می شود. همچنین با استفاده از Trephine همزمان با قراردهی ایمپلنت نمونه هیستولوژیک از استخوان ناحیه تهیه وجهت بررسی مقدار ودرصد new bone formation،residual particle ، connective tissue و vital bone به آزمایشگاه فرستاده می شوند.

مرکز تحقیقات بیماری لثه ودندان دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز