مقایسه مداخلات پریودنتال با مراقبت های بهداشت دهان بر میزان فعالیت بیماری لوپوس در بیماران مبتلا به لوپوس اریتماتوز

هدف از مطالعه حاضر بررسی تاثیردرمان مداخلات پریودنتال بر میزان فعالیت بیماری لوپوس بود. 80 بیمار در مطالعه حاضر شرکت کردند. در مطالعه حاضر بیماران با استفاده از تخصیص تصادفی بلوکی(بلوک های 4 تایی) به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. گروه مداخله بسته به شدت درگیری بیماری پریودنتال، آموزش بهداشت دهان یاجرم گیری به همراه آموزش بهداشت دهان و یا جرم گیری و آموزش بهداشت دهان به همراه درمان آنتی بیوتیکی مترونیدازول 250 میلی گرم سه بار در روز و آموکسی سیلین 500 میلی گرم سه بار در روز به مدت 10 روز استفاده شد. برای گروه کنترل توصیه های لازم در خصوص رعایت بهداشت دهان و دندان شده ولزوم مراجعه جهت درمان انجام شد. مطالعه بصورت یک سو کور بود و فرد ارزیابی کننده شاخص فعالیت بیماری لوپوس اریتماتوز از تخصیص بیماران به گروه های مداخله و کنترل اطلاع نداشت. معیار ورود به مطالعه، شاخص فعالیت بیماری لوپوس اریتماتوز بیشتر و یا مساوی دودر نظرگرفته شد ومعیار خروج از مطالعه: تغییر در برنامه درمانی بیمار بصورت افزایش دوز و یا اضافه کردن داروی ایمونوساپرسیو دیگر؛ همراهی پریودنتیت با سایر مشکلات از جمله پرکردن دندان؛ همراهی با آرتریت روماتوئید ؛ ابتلا به بیماری دیابت؛ استعمال دخانیات؛ دارو هایی که باعث بزرگی لثه میشود؛خونریزی لثه؛ تغییر استخوان آلوئولار بود. فعالیت بیماری با استفاده از شاخص فعالیت بیماری لوپوس اریتماتوز که شامل نتایج آزمایشگاهی ایمنولوژیک و تظاهرات بالینی بیماری است، ارزیابی شد.

دانشگاه علوم پزشکی گلستان