بررسی اثر سه روش پرولوتراپی با اریتروپویتین، پرولوتراپی با دکستروز و پالس رادیوفرکوئنسی داخل مفصلی بر میزان درد و دامنه حرکت مفصل زانو در بیماران مبتلا به استئوآرتریت اولیه زانو

استئوآرتریت از شایعترین بیماریهایی است که انسان را مبتلا میکند و زانو شایعترین مفصلی است که دچار اوستئوآرتریت می شود.استفاده ازپرولوتراپی داخل مفصلی در جهت کنترل دردهای حاد ومزمن مدتی است که استفاده می شود. از روشهای جدید درمانی برای دردهای حاد ومزمن استفاده از پرولوتراپی داخل مفصلی می باشد. که دراین روش با استفاده از مواد محرک رشد،باعث فعال شدن آبشار التهابی و آزاد شدن فاکتورهای التهابی و رشد سلولی و تسریع ساخت غضروف می شود.رایج ترین ماده مورد استفاده،دکستروز میباشد. امروزه استفاده از اجزاء مختلف سلول های خونی مانند پلاکت وخون کامل نیز مورد توجه قرار گرفته است.اریتروپویتین ماده محرک تکثیر و رشد گلبول های قرمز است که از کلیه ترشح شده و دارای اثرات تحریکی بر رشد سلول¬های مغز استخوان میباشد.علاوه بر این پالس¬رادیوفرکوئنسی داخل¬مفصلی نیز در مطالعات متعددی به عنوان روشی مناسب و کم عارضه برای درمان بسیاری از شرایط دردناک به کار رفته است.پالس¬رادیوفرکوئنسی روشی است که یک ولتاژ خاص در کنار عصب اعمال می شود. این تحقیق با هدف مقایسه اثر دو روش پرولوتراپی داخل مفصلی زانوبا تجویز اریتروپویتین و دکستروز و پالس-رادیوفرکوئنسی داخل مفصلی در جهت ارزیابی ومقایسه اثرات درمانی آنها و پیدا کردن راهکار جدید و موثرتر برای کنترل بهتر درد با کمترین عوارض انجام گرفته است. مواد وروش ها: در این تحقیق تعداد 70 بیمار 40-70 ساله III-ASA I-II که با درد زانو به درمانگاه درد بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) مراجعه کردند انتخاب شدندو معیارورود عبارت بود از: تشخیص استئوآرتریت اولیه براساس کریتریا های انجمن روماتولوژی امریکا گذاشته شده وفرم کتبی رضایتنامه را پس ازتوضیح کامل روش مورد استفاده امضا کرده باشند تا تحت یکی از سه روش درمانی موردنظر قرار گرفتند. ميزان بيدردی بيماران توسط مقياس VAS و دامنه حرکت (ROM) توسط روش گونیومتری و قبل و بعد از انجام پرولوتراپی و پالس-رادیوفرکوئنسی در هفته های 2و4و12 بهمراه میزان رضایتمندی بیماران سنجيده و در فرمهای از پيش طراحی شده ثبت شدند. سپس، بیمار جهت انجام یکی از روش های مذکور،که در اتاق عمل درد و به طور تصادفی سازی ( استفاده از نرم افزار مخصوص آن) توسط همکار دوم انجام می شد کاندید می گردید از طریق روش قدامی خارجی از قسمت فوقانی خارجی استخوان کشکک با زاویه تقریبا" 45 درجه ، وارد فضای مفصلی شده ودر گروه پرولوتراپی با اریتروپویتین(گروه یک) ، تحت تزریق داخل مفصلی 5 سی سی روپیواکائین 0.5% همراه با 4000 واحد بین المللی اریتروپویتین( قرار گرفتند. گروه پرولوتراپی با دکستروز (گروه دو)، تحت تزریق داخل مفصلی 5 سی سی روپیواکائین 0.5% همراه با 5 سی سی دکستروز 25% تحت گاید فلوروسکوپ قرار گرفتند. در گروه پالس¬رادیوفرکوئنسی (گروه سه)، تحت شرایط آسپتیک بعد از بی حسی تحت گاید فلوروسکوپی ، از طریق روش قدامی ، از قسمت فوقانی خارجی استخوان کشکک، با زاویه تقریبا" 45 درجه و زیر راهنمایی فلوروسکوپیک با سوزن RF شماره 22 به طول 100 میلی¬مترونوک فعال 10 میلی¬متر وارد فضای مفصلی میشود. در نمای فلوروسکوپیک قدامی –خلفی نوک سوزن در مرکز استخوان کشکک قرار می¬گرفت. سپس،پروب (Diros Tech, Ontario,Canada) از طریق سوزن تعبیه شده وارد فضای مفصلی شده و بیماران تحت پالس¬رادیوفرکوونسی با عرض پالس 20 میلی ثانیه و فرکانس 2هرتز و ولتاژ 45 درجه، به مدت 15 دقیقه و به میزان 42 درجه سانتیگراد در دو سیکل ، قرارگرفتند.پس از انجام به ریکاوری منتقل شده و به مدت یکساعت برای بررسی عوارض احتمالی تحت مونیتورینگ قرار گرفته و در صورت عدم وجود عوارض بیمار مرخص می¬شود. بیماران در هفته دوم ، چهارم و دوازدهم تحت ارزیابی از نظر میزان درد بر اساس نمره بیانی درد (عدد 0 برای حالت بدون درد و 10 برای بیشترین درد قابل تصور) و میزان دامنه حرکات مفصل زانو توسط روش گونیومتری میشوند.

دانشگاه علوم پزشکی ایران