بررسی مقایسه ای اثرات دگزمدتومیدین ورمیفنتانیل وریدی در جراحی فیوژن خلفی مهره

با توجه به اهمیت کنترل وضعیت همودینامیک بیماران تحت جراحی اسپاین وحفظ تعداد ضربان قلب وفشارخون این بیماران درجهت کنترل میزان خونریزی و بهبود در وضعیت فیلد جراحی که خصوصا در ناحیه اسپاین پرخون، کوچک و محدود میباشدضرورت استفاده از داروهایی که با کنترل فشار وضربان قلب ودرعین حال افزایش عمق بیهوشی به بهبود فیلد جراحی کمک کرده ودرعین حال عارضه جدی نیز برای بیمار نداشته و نیاز به داروهای بیهوشی را نیز کاهش دهند اهمیت بیشتری پیدا میکند.در عین حال این داروها نبایستی ریکاوری بیمار را نیز طولانیترکنند. با توجه بموارد اشاره شده استفاده از مخدرهای کوتا ه اثرو قوی نظیررمیفنتانیل در بیهوشی جهت کنترل وضعیت همودینامیک و در عین حال نیاز به مخدر حین عمل جایگاه ویژه ای را در طب نوین بیهوشی و خصوصا TIVA اشغال کرده است و سالهاست که متخصصین بیهوشی با استفاده از این دارو علاوه برکنترل عمق بیهوشی ، همودینامیک بیمار را نیز با این دارو تنظیم می کنند. آگونیست آلفا-دو دگزمدتومیدین یک دارو با خاصیت آنالژزیک، سداتیو-هیپنوتیک است که جهت سداسیون و بیهوشی توصیه شده است و هدف دراین مطالعه برسی اثرات سداتیو و انالژزیک این دارو در مقایسه با رمیفنتانیل می باشد لذا در 50 بیمار محدوده سنی 15-65 سال، ASA I,IIکاندید فقط جراحی فیوژن خلفی نخاع که رضایتنامه را امضا کرده اند ومنعی جهت شرکت در مطالعه نظیر ابتلا به بیماریهای قلبی، ریوی، عصبی، کلیوی ، کواگولوپاتی نداشته باشند، پس از استفاده از روش بلوک راندومیزاسیون واستفاده ازجدول اعداد تصادفی در مطالعه قرارگرفته سپس بیماران بر اساس گروه تقسیم بندی شده تحت انفوزیون 0.2 میکروگرم/کیلوگرم/دقیقه رمیفنتانیل در یک گروه و گروه دیگر تحت انفوزیون دگزمدتومیدین1 میکروگرم/کیلوگرم/ساعت قرارlمیگیرند.تعداد ضربان قلب، فشارخون، ساچوراسیون خون شریانی قبل وبعد ازالقای بیهوشی و1،2 و 3 ساعت پس ازشروع و در پایان عمل وپس از اکستوباسیون و در ریکاوری تا یکساعت ثبت میشود.میزان خونریزی، میزان رضایت جراح از فیلد عمل درحین عمل جراحی در پایان عمل، سرعت بیداری واکستوباسیون از زمان بستن داروها،همچنین میزان سداسیون ونمره درد در ریکاوری ، زمان ترخیص از ریکاوری ب و زمان نیاز به اولین دوزمسکن در نیم ساعت اول ورود تا 6ساعت بعد درفرمهای طراحی شده ثبت ومورد ارزیابی قرارخواهدگرفت.

دانشگاه علوم پزشکی تهران معاونت تحقیقات وفناوری