بررسی مقایسه‌ای اثربخشی تجویز سورفاکتانت از راه لوله‌گذاری داخل نای با تزریق آن از طریق کاتتر ظریف داخل نای در درمان سندرم دیسترس تنفسی نوزادان

هدف این مطالعه تعیین و مقایسه‌ اثربخشی تجویز سورفاکتانت از راه لوله‌گذاری داخل نای با تزریق آن از طریق کاتتر ظریف داخل نای در درمان سندرم دیسترس تنفسی نوزادان می باشد. این مطالعه یک کارآزمای بالینی دو سوکور،تک مرکزی می باشد.104 بیمار با دیسترس حادتنفسی مراجعه کننده به بخش نوزادان شهرکرد که دارای معیارهای ورود: علائم بالینی RDS شامل دیسترس تنفسی، تاکی پنه . معیارهای خروج : وجود ناهنجاری ماژور; سابقه کوریو آمنیونیت مادر; سپسیس زودرس ; نیاز به ادامه تهویه مکانیکی بلافاصله پس از تزریق سورفاکتانت. به روش تصادفی انتخاب میشوند.بيماران مبتلا به دیسترس تنفسی به دو گروه 52نفره تقسیم می شوند. گروه اول با استفاده از لوله گذاری داخل نای و به روش معمول سورفاکتانت تزریق می شود و در گروه دوم تزریق سورفکتانت با استفاده از کاتتر ظریف داخل نای (لوله عروقی) انجام می شود. بیماران تا بیست وهشت روز بعد چک میشوند . میزان نیاز به اکسیژن و تجویز سورفکتانت پاسخ به درمان راتعیین می کنند.

دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد