بررسی تاثیر افزودن کلونیدین در مصرف عوامل آرام بخش در بیماران تحت تهویه مکانیکی در بخش مراقبت های ویژه : یک مطالعه آینده نگر ، تصادفی و دو سوکور

هدف مطالعه بررسی اثرات آرام بخشی کلونیدین در بیماران تحت تهویه مکانیکی در بخش مراقبت های ویژه و نقش این عامل در کاهش مصرف عوامل آرام بخش مختلف از جمله اوپیوئیدها، بنزودیازپین ها و پروپوفول می باشد. افراد مورد بررسي در اين كار آزمايي بالینی تصادفي بيماران تحت تهویه مکانیکی بستري در بخش مراقبتهای ویژه بيمارستان امام حسين (ع) هستند كه با رضايت نامه شخصي و يا رضايت خانواده وارد اين مطالعه مي گردند. در اين مطالعه 40 بيمار وارد مطالعه شده، بطور تصادفی در دو گروه مساوی قرار می گیرند. بیماران در گروه اول کلونیدین و در گروه دوم دارونما دریافت خواهند کرد. دوز تجويزي کلونیدین در روز اول 0.1mg TDS است که در صورت تحمل به 0.2mg TDS افزایش می یابد. مطالعه بصورت دو سویه کور بوده و تیم پزشکی و پرستاری نسبت به دریافت دارو یا دارونما مطلع نیستند. طول مدت مداخله 7 روز می باشد. هدف اولیه مطالعه مقایسه میزان کاهش در دوز روزانه عوامل آرامبخش شامل اپیوئیدها، میدازولام، بنزودیازپین های دیگر و پروپوفول در دو گروه می باشد. اهداف ثانویه شامل موارد زیر می باشد: 1- مقلیسه مدت زمان تهویه مکانیکی در دو گروه 2- مدت زمان بستری در بخش مراقبتهای ویژه در دو گروه 3- بررسی سطح سرمی کلونیدین پس از مصرف بصورت خوراکی در بیماران بستری در بخش مراقبتهای ویژه

دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی