تاثیر آرام سازی پیشرونده عضلانی بر خارش بیماران همودیالیز

خارش یکی از شایعترین و ناتوان کننده ترین علایم تجربه شده در بیماران کلیوی مرحله نهایی است. بر این اساس، پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر آرام سازی پیشرونده عضلانی بر خارش بیماران تحت همودیالیز طراحی گردیده است. این پژوهش به روش کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی می باشد. پژوهشگر به بخش همودیالیز بیمارستان مدرس ساوه مراجعه کرده، ضمن معرفی خود و بیان اهداف پژوهش، 60 نفر طبق فرمول حجم نمونه، از بین بیماران همودیالیزی واجد شرایط که مبتلا به خارش هستند را به روش مبتنی بر هدف انتخاب نموده و رضایت کتبی از آنها اخذ می نماید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافیکی، مقیاس خارش و مقیاس آنالوگ دیداری(Visual Analogue Scale) جهت تعیین شدت خارش می باشد. نمونه ها به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار می گیرند و پرسشنامه ها را تکمیل می کنند. پژوهشگر اقدام به آموزش آرام سازی پیشرونده عضلانی به گروه مداخله می نماید. روش آموزش آرام سازی پیشرونده عضلانی به صورت فرد به فرد و به صورت مستقیم و به صورت عملی می باشد. همچنین، پمفلت آموزش روش اجرای آرام سازی و یک عدد لوح فشرده آموزش آرام سازی پیشرونده عضلانی در اختیار نمونه ها قرار می گیرد. پس از یک ماه شدت خارش در هر دو گروه با استفاده از ابزارهای مذکور مجددا" بررسی می شود و نتایج بررسی خارش در بیماران قبل و بعد از مداخله با هم مقایسه می شوند.

دانشگاه علوم پزشکی ساوه