بتدریج با گذشت زمان تعداد تولدهای نوزادان نارس افزایش یافته است و نوزادان نارس بیشتری زنده می مانند.در این نوزادان نارس زنده مانده سندرم دیسترس تنفسی نوزادان و عوارض ناشی از آن یکی از مشکلات شایع می باشدنوزادان نارس مبتلا به سندرم دیسترس تنفسی (RDS) ممکن است به درجاتی ازحمایت تنفسی نیاز داشته باشند. از آنجا که تهویه مکانیکی با مرگ و میر و عوارض مختلفی مانند بیماری مزمن ریه (CLD) همراه می باشد امروزه تمایل بر این است که استفاده از تهویه مکانیکی به حداقل برسد.به همین علت روشهای مختلف تهویه غیر تهاجمی به منظور کاهش کاربرد تهویه مکانیکی ابداع شده و در مطالعات مختلف به بررسی قدرت درمانگری و عوارض آنها با یکدیگر پرداخته شده است .لذا امروزه به طور گسترده ازNCPAP به عنوان درمان اولیه RDS استفاده می شود و در مطالعات مختلف اثربخشی خوب آن و کاهش بروز CLD بخصوص در استفاده همزمان با سورفاکتانت دیده شده است. به علاوه از NCPAP در درمان آپنه نوزادی و پس از موارد Extubation نیز استفاده شده است .ازجمله روشهای Non invasive دیگر مطالعه شده در درمان RDS استفاده از روش تهویه متناوب با فشار مثبت از طریق بینی ( NIMV یا NIPPV) می باشد. در روش NIMV علاوه بر آنکه مزایای روش NCPAP در درمان RDS وجود دارد متسع کردن های مکرر آلوئولها توسط ونتیلاتور با مزایای دیگر روش NCPAP همراه می شود و لذا احتمالا نیاز به اینتوباسیون و لوله داخل تراشه کاهش می یابد. دراین روش ونتیلاتورتراپی انجام میگردد ولی تفاوتش با ونتیلاتورتراپی روتین این است که به جای استفاده از لوله داخل تراشه, از پرونگ داخل بینی (Nasal Prong) استفاده شده است .در چندین مطالعه از جمله مطالعه De Paoli و همکاران NIMV در درمان RDS بلافاصله پس از اکستوباسیون از ونتیلاتورتراپی موثرتر از NCPAP دیده شد.به علاوه در چندین مطالعه دیگر NIMV در درمان آپنه نوزادان نارس (AOP) موثرتر NCPAP از یافت شد.لذا ما بر آن شدیم در مطالعه ای تاثیر دو روش NIMV و NCPAP به عنوان درمان اولیه RDS را بر تعیین و مقایسه میزان و طول مدت نیاز به اینتوباسیون در طی 72 ساعت اول تولد , تعیین و مقایسه میانگین طول مدت نیاز به NCPAP و NIMV و تعیین و مقایسه میانگین مدت زمان بستری در بیمارستان در گروه های مورد بررسی را بررسی کرده و نتایج حاصله را با هم مقایسه کرده و ارائه نماییم. برای انجام مطالعه نوزادان پره مچور با وزن کمتر از 1500 گرم که دچار علائم دیسترس تنفسی هستند در 2 گروه درمان با NIMV و گروه NCPAP بصورت تصادفی تقسیم شده مورد مطالعه قرار می گیرند.معیارهای خروج از مطالعه آنومالیهای ماژور مادرزادی، وجودآسفکسی ، آنومالیهای دستگاه تنفس , آنومالیهای Orofacial و بیماریهای قلبی سیانوتیک می باشد. در گروه NIMV تهویه مکانیکی نازال (NMV) آغاز می گردد. setting دستگاه ونتیلاتور به صورت زیر تنطیم میگردد:
16 to 20 cm H2O = PIP (peak inspiratory pressure) , cm H2O 6 to 5 =PEEP ((peak end expiratory pressure , seconds 0.4 =Ti /Min , (inspiratory time) 50=Rate , 8 to 10 L/minute =Flow .(6,16)
در هر دو گروه در صورتیکه به 2FIO بالای %40-30 نیاز گردد با روش INSURE برای نوزاد سورفاکتانت (mg/kg per dose 100 Curosurf) تجویز می گردد.نوزاد حداکثر به مدت 2 روز با تهویه مکانیکی نازال درمان می گردد.در گروه NCPAP فشار مثبت به راهای هوایی از راه بینی (NCPAP) آغاز می گردد. برای نوزاد cm H2O 6-5= CPAPبا یک فلوی 8 to 10 L/minuteآغاز شده (6) بر اساس شرایط بالینی نوزاد و بر اساس هدف گیری %92-88 =2SO , Adjust می گردد. نوزاد حداکثر به مدت 2 روز با NCPAP درمان گردیده پس از آن از NCPAP جدا می گردد.در هر دو گروه نیاز به اینتوباسیون در طی 72 ساعت اول تولد را به عنوان Primary outcome در نظر گرفته و دو گروه را از این لحاظ با هم مقایسه می کنیم( اندیکاسیونهای اینتوباسیون یا به عبارتی criteria for failure را یکی از موارد زیر در نظر می گیریم:
7.2 > PH & 60 < 2PCO , آپنه های مکرر بیش از 3 بار در ساعت همراه با برادیکاردی, آپنه شدیدی که نیاز به بگ وماسک پیدا کند و یا نیاز به 2FIO %100 برای حفظ 2SO در حد %92-88 .همچنین طول مدت نیاز به اینتوباسیون , طول مدت نیاز به NCPAP , طول مدت نیاز به اکسیژن, میزان بروز پنوموتوراکس, BPD , PDA , IVH , مدت زمانی که حجم شیر کامل شود و مدت زمان بستری در بیمارستان را به عنوان Secondary outcome در نظر گرفته و دو گروه را از این لحاظ نیز با هم مقایسه می کنیم.