مقایسه تاثیر درمان اختلال دو قطبی (لیتیوم+اولانزاپین+ کلونازپام) و پلاسبو با رژیم درمانی دارای توپیرامات در کنترل علایم وسواسی بیماران دو قطبی

با توجه به همبودی بالای اختلال وسواسی – جبری(OCD) با اختلال دو قطبی(BMD) و مشکلات ناشی از درمان OCD در این بیماران (درمانهای مرسوم OCD، باعث بدتر شدن بیماری زمینه ای می شود)، این پژوهش در نظر دارد اثر توپیرامات در کنترل علائم وسواسی بیماران BMD را با پلاسبو مقایسه کند. جامعه مورد مطالعه بیماران مبتلا به اختلال دو قطبی مراجعه کننده به درمانگاهها و بیمارستانهای اموزشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز میباشد. هرگروه شامل 16 نفر خواهد بود که به یک گروه برای 16 هفته، علاوه بر لیتیوم و الانزاپین و کلونازپام، توپیرامات و به گروه دیگر لیتیوم و الانراپین، کلونازپام و دارونما داده خواهد شد. بیماران در دو گروه یک و دو با قرعه کشی قرار خواهند گرفت که این کار توسط مجری طرح صورت می گیرد و همکار اصلی طرح و بیمار، نسبت به نوع درمان بی اطلاع می مانند. به یک گروه 28 نفره، برای 16 هفته، علاوه بر لیتیوم و الانزاپین و کلونازپام، توپیرامات و به گروه دیگر لیتیوم، الانزاپین، کلونازپام و دارو نما داده خواهد شد. ارزیابی شدت علایم وسواسی در هفته صفر توسط مجری طرح با حضور و آموزش دیدن همکار اصلی طرح و در هفته های بعدی، پیگیری توسط همکار اصلی طرح به وسیله پرسشنامه Y-BOCS (Yale – Brown Obsessive Compulsive Scale) انجام می شود.عوارض دارویی بر اساس لیست عوارض دارویی و تغییرات علایم وسواسی – جبری بر اساس Y-BOCS در هفته های 4,8,12,16 ارزیابی خواهند شد.دوز لیتیوم، الانزاپین و کلونازپام به حدی است که علایم بیمار در بخش کنترل شود و توپیرامات با دوز اولیه 25mg/day آغاز می شود و هفته ای 25mg اضافه می شود تا به 200mg/day برسد.    

دانشگاه علوم پزشکی شیراز