مقایسه تاثیر درمان شناختی-رفتاری و شناختی-رفتاری با نگرش دینی در کاهش افسردگی، اضطراب و میزان عود معتادین خود معرف

هدف این پژوهش که از نوع مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي با گروه كنترل است. مقایسه تاثیر درمان شناختی رفتاری- غني شده با فرهنگ و آموزه‌های دينی و درمان شناختی رفتاری جهت کاهش افسردگی، اضطراب و میزان عود بیماران وابسته به مواد اپیوئیدی است. معیارهای اصلی ورود افرادی بودند که براساس مصاحبه بالینی و ملاک‌های تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی (انجمن روانپزشکان امریکا) وابسته به یکی از ترکیبات اپیوئیدی بوده (سو مصرف مواد)و بهمراه آن افسردگی و اضطراب داشتند. اگر سه جلسه غیبت داشتند از پژوهش خارج می‌شدند. جمعیت مورد مطالعه بیمارانی بودند: که جهت درمان اعتیاد به مرکز درمان اعتیاد بهزیستی شهر یزد مراجعه نمودند. و از بین آنها تعداد 30 نفر افرادی که معیارهای اصلی ورود را داشتند با روش تصادفی در سه گروه‌ درمانی قرار گرفتند. گروه اول:(گروه شناختی رفتاري–با نگرش دینی) گروه دوم:(گروه شناختی-رفتاري) گروه سوم:(گروه كنترل). براي گروه اول پروتكل شناختي رفتاري غني شده با آموزهاي معنوي و ديني، براي گروه دوم پروتكل شناختي رفتاري رايج. برای هر گروه 8 جلسه 2 ساعته گروه درمانی اجرا شد.. یافته‌های این پژوهش نشان داد: درمان شناختی رفتاری با رویکرد معنوی و درمان شناختی-رفتاری رایج نسبت به گروه کنترل در کاهش افسردگی، اضطراب اثربخش بوده است. ولی درمان مبتنی بر معنویت در کاهش افسردگی، اضطراب و پیشگیری از عود اثربخشی بیشتری داشته‌است.

دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن