بررسی اثر ژل پلاکتی در درمان بیماران مبتلا به فیشر کانال مقعدی مراجعه کننده به مرکز تحقیقات کولورکتال دانشگاه علوم پزشکی شیراز

فیشر آنال عبارتند از شکاف در کانال یا لبه ی آن است که می تواند از اتصال موکوکوتانئوس تا خط دندانه ای وسعت داشته باشد که با درد همراه است. اتیولوژی بیماری نا معین است ولی عوامل مساعد کننده آن می تواند یبوست، هیپوکسی، افزایش فشار اسفنکتر بیماری التهابی روده، بدخیمی، اختلالات سیستمیک، تروما به علت روابط جنسی باشد. ژل پلاکتی ترکیبی است که بر القای بازسازی بافت مزنشیمال اثر دارد و باعث تسریع بهبودی بافت آسیب دیده می شود.همین طور به رگ زایی و تحریک میتوز فیبروبلاست و افزایش سنتز کلازن بوسیله ی فیبروبلاست است. این مطالعه به منظور بررسی اثر احتمالی ژل پلاکتی در بهبود و پیشگیری از پیشرفت فیشر طراحی شده است. بنابرین بیماران مراجعه کننده مبتلا به فیشر مزمن به صورت تصادفی به دو گروه الف و ب تقسیم می شوند. گروه الف روزانه یکبار داروی رکتول و یکبار ژل حاوی پلاکت را دریافت میکنند و گروه ب به همان شیوه داروی رکتول و دارونما را دریافت می کنند.هر دو گروه توسط یک جراح کولورکتال معاینه خواهند شد که نسبت به مطالعه کور است.تمام افراد دو گروه دو هفته بعد از شروع درمان پیگیری و بررسی می شوند. هر دو گروه بر اساس تاریخچه و مطالعه ی بالینی از نظر فیشر بررسی شده و نتایج ثبت می گردد و در نهایت مورد تحلیل آماری قرار می گیرد.

بودجه ی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز( دولتی)