ارزیابی میزان موفقیت تکنیک پیزو سرجری در برداشتن قوز بینی و مقایسه آن با روش مرسوم: یک مطالعه ی کارآزمایی بالینی دوسویه کور

هدف از مطالعه حاضر، ارزیابی توانایی تکنیک پیزوسرجری در کاهش ارتفاع پل بینی در رینوپلاستی می باشد. این مطالعه به صورت تصادفی، دوسویه کور، با کنترل، تک مرکزی، مرحله دو کارآزمایی می باشد. کورسازی برای بیماران و پژوهشگری که پیامدهای مطالعه را اندازه گیری می کند انجام می شود. معیار اصلی ورود به مطالعه، وجود قوز بینی در بیمار کاندید رینوپلاستی اولیه می باشد. معیارهای اصلی خروج از مطالعه؛ سابقه خونریزی در بیمار یا اطرافیان وی، مصرف داروهائی که با انعقاد خون تداخل می نمایند و مصرف داروهای ضد بارداری خوراکی می باشند. تعداد نمونه ٢٠ بیمار است. در گروه مداخله، برداشتن قوز بینی با دستگاه پیزوسرجری انجام می شود. در گروه کنترل، قوز بینی با روش مرسوم (استئوتوم و سوهان) برداشته میشود. زمان انجام این تداخل، پس از ترمیم اولیه نوک بینی می باشد. پیامد های اولیه شامل؛ قرینگی ارتفاع پل بینی، میزان مطابقت کاهش ارتفاع پل بینی بعد از عمل با میزان از پیش تعیین شده (در قبل از عمل)، میزان رضایت بیمار از نمای نهائی پل بینی میباشند. پیامدهای ثانویه شامل؛ نامنظمی استخوانی در پل بینی، برجستگی استخوانی در پل بینی، عوارض پوستی در پل بینی میباشند.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی همدان