بررسی تاثیر درمان با ایبوپروفن در جلوگیری از چسبندگی بافتی در بیماران تحت جراحی ترمیم تاندون فلکسور ناحیه دو دست

چسبندگی اطراف تاندون ها بعد از آسیب های تاندونی فلکسور انگشتان یکی از مشکلات مهم در جراحی دست است. داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی ممکن است تاثیری در ترمیم و پیشرفت چسبندگی اطراف تاندون ها داشته باشد. هدف از این مطالعه ارزیابی اثر ایبوپروفن در عملکرد بیماران و جلوگیری از چسبندگی بافتی بعد از ترمیم جراحی تاندون های فلکسور است.در يك مطالعه ي کارآزمایی بالینی، 60 بیمار با زخم های لبه تیز در ناحیه دو دست که نیاز به ترمیم تاندون فلکسور ها ارزیابی خواهند شد. این بیماران به صورت تصادفی در دو گروه (30 بیمار در هر گروه) تقسیم شده و با یکدیگر بر اساس سن، جنس و اندازه زخم همسان خواهند شد. بیماران گروه کنترل دارونما با همان شکل و اندازه دریافت خواهند. در گروه های مداخله داروی ایبوپروفن (2400 میلی گرم روزانه) دریافت خواهند کرد. بیمارانی که سابقه قبلی آسیب تاندون های فلکسور را داشته یا دارای بیماری گوارشی هستند از مطالعه حذف خواهند شد. چسبندگی تاندونی و عملکرد تاندون های فلکسور مورد بررسی قرار خواهد گرفت.

دانشگاه علوم پزشکی تبریز