مقایسه نتایج میزان موفقیت پیوند پوست در 2روش مختلف در بیماران سوختگی با بافت گرانولاسیون مزمن عفونی در بیمارستان قطب الدین در سال1388 و1389

امروزه نسج گرانولاسيون مزمن يكي از مشكلات درماني مهم در بيماران سوختگي مي باشد. با توجه به خواص آنتی باکتریال آب اکسیژنه 2% و آمنیون بر آن شدیم تا استفاده این دو روش را از نظر درصد موفقیت پیوند پوست مورد بررسی قرار دهیم. تعداد 90 نفر از بیماران سوختگی بزرگسال با محدوده سنی 15 تا 60 سال که دارای زخم سوختگی در دو اندام باشند و طبق نظر جراح دارای نسج قدیمی و عفونی بوده را انتخاب نموده و افرادی که سن بالای 60 سال داشته یا مقدار آلبومین سرم آنها کمتر از 5/2 باشد و افرادی که دارای بیماریهای زمینه ای مانند مشکلات قلبی و عروقی، دیابت و مشکلات روانی باشند را از مطالعه خارج می نماییم. بيماران به دو گروه (آب اكسيژنه و آمنيون) تقسيم شده و زخم هر بیمار را به دو قسمت تقسیم میکنیم كليه زخمها دبريد مي شوند. در گروه آب اكسيژنه زخمهاي طرف چپ را پس از دبريد گرافت نموده (كنترل) و زخمهاي طرف راست را پس از دبريد گاز آغشته به آب اكسيژنه 2% به مدت 5 دقيقه قرار داده و پس از شستشو گرافت مي نماييم( مداخله). در گروه آمنيون زخمهاي طرف چپ را پس از دبريد گرافت نموده (كنترل) و روي زخمهاي طرف راست را پس از دبريد و گرافت با آمنيون مي پوشانيم (مداخله). 5 روز بعد از عمل برای اولین بار پانسمان را تعویض میکنیم و بعد از آن یک روز در میان پانسمان تعویض میگردد. پیگیری بیماران 2 هفته بعد ازعمل میباشد. مورد بررسی شامل میزان درصد موفقیت عمل میباشد.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شیراز