بررسی تاثیر استفاده از شبیه ساز مبتنی بر رایانه برمیزان خطای عملکردی دانشجویان کارشناسی بیهوشی در خصوص آماده سازی بیمار جهت انجام انتوباسیون و بهبود مهارت لارنگوسکوپی در دانشگاه علوم پزشکی تهران

تعیین تاثیر استفاده از شبیه ساز مبتنی بر رایانه برمیزان خطای عملکردی دانشجویان در انجام مهارت لارنگوسکوپی

مطالعه به صورت تجربی، با دو گروه کنترل و مداخله، یک سویه کور بر روی 26 نفر از دانشجویان ترم دوم کارشناسی بیهوشی دانشگاه تهران در سالتحصیلی 96- 97 انجام می شود.

دانشجویان در دانشگاه علوم پزشکی تهران به صورت تصادفی به دو گروه کنترل و مداخله تقسیم می شوند.گروه کنترل بدون هیچ گونه مداخله در skill lab توسط یک کارشناس با تجربه بیهوشی و ازطریق چک لیست (که بر اساس چک لیست OSATS(Objective Structured Assessment of Technical Skills) تدوین می گردد) مورد ارزیابی قرار می گیرند. به گروه مداخله محتوای شبیه سازی شده به علاوه تصاویر ویدئویی همراه با توضیحات، و انیمیشن هایی جهت تاکید بر نکات مهم داده می شود و دانشجویان قبل از ورود به Skill lab این محتوا را می توانند به دفعات دلخواه مشاهده نمایند. سپس در skill lab توسط یک کارشناس با تجربه بیهوشی و ازطریق چک لیست (که بر اساس چک لیست OSATS تدوین می گردد) مورد ارزیابی قرار می گیرند. فرد ارزیاب از تعلق افراد به هر گروه بی اطلاع خواهد بود. نمرات به دست آمده هر دو گروه مورد مقایسه قرار می گیرند تا میزان اثربخشی استفاده از محتوای چندرسانه ای مشخص گردد و تعداد خطاهای آنان در آماده سازی بیمار نیز مورد مشاهده قرار گرفته و دو گروه مقایسه می گردند.

کلیه دانشجویان ترم دوم کارشناسی بیهوشی که واحد درسی اجباری و روتین آموزش مدیریت راه هوایی را از طریق سخنرانی و شرکت در Skill lab، در دانشگاه علوم پزشکی تهران گذرانده اند و رضایت آگاهانه برای شرکت در طرح را دارند.

یک گروه کنترل که بدون هیچ مداخله مورد ارزیابی قرار می گیرند و یک گروه مداخله که به آنها محتوای شبیه سازی شده به علاوه تصاویر ویدئویی همراه با توضیحات، و انیمیشن هایی جهت تاکید بر نکات مهم داده می شود و دانشجویان قبل از ورود به Skill lab این محتوا را می توانند به دفعات دلخواه مشاهده نمایند.

خطای عملکردی

از اسامی دانشجویانی که مایل در شرکت در طرح هستند جدولی تهیه شده و با استفاده از جدول اعداد، به صورت تصادفی، به دو گروه مداخله و کنترل تقسیم می شوند.

در این مطالعه، گروه کنترل بدون دریافت مداخله و گروه مداخله پس از دریافت مداخله به صورت جداگانه مورد ارزیابی قرار می گیرند. در هر دو مرحله فرد ارزیاب از اینکه افراد مداخله دریافت نموده اند یا نه بی اطلاع است.