مقایسه تاثیر استفاده از چشم بند و گوش بند بر کیفیت خواب بیماران بخش مراقبت کرونری

اختلال خواب در بخش مراقبتهاي ويژه قلبي به عوامل متعدي ازقبيل سروصدا، نور، اختلال در چرخه تاريکي-روشنايي و...بستگي داشته و اين اختلال ميتواند منجر به سندرم کرونري حاد در بيماران گردد و وضعيت بيماران را وخيم تر مي نمايد. يکي از اين عوامل بسيار موثر، محيط فيزيکي است که با تعدیل، عوامل محيطي ميتوان موجبات بهبود خواب در بيماران را فراهم نمود. گرچه بسیاری از مطالعات روی اختلال خواب کار کرده اند، اما به حذف عوامل مختل کننده محیطی توجه کمتری شده است. اين پژوهش با هدف مقایسه تاثیر استفاده از چشم بند و گوش بند بر کیفیت خواب بیماران بخش مراقبت کرونری طراحي گرديده است. اين مطالعه کارآزمایی بالینی مي باشد که در سال 1390 در بيمارستان امام خميني شهرستان جيرفت، بر روي90 بيمار بخش مراقبت ویژه قلبی كه شرايط ورود به مطالعه را داشته، انجام گردید. نمونه هاي انتخاب شده در اولين شب بستري، بطور تصادفي در سه گروه 30 نفره قرار گرفتند: بيماران استفاده کننده از چشم بند و گوش بند بطور همزمان، چشم بند تنها و گوش بند تنها، در این مطالعه از روش متفاطع استفاده شده، به این صورت که نیمی از بیماران هر گروه (15نفر)در شب اول و نیم دیگر در شب دوم شاهد خود قرار گرفتند. از مقياس دیداری وران، اشنایدر-هالپرن جهت سنجش کیفیت خواب شب قبل بیماران استفاده شد. بیماران مقیاس را ساعت 9 صبح قبل و بعد از مداخله علامت گذاری کردند.

مرکز تحقیقات علوم اعصاب دانشگاه علوم پزشکی کرمان