تاثیر حنا بر نتایج پالس اکسی متری در خانم های سالم و بیمار قلبی و تنفسی

این پژوهش یک مطالعه کارآزمایی بالینی است. هدف از این پژوهش تعیین اثر حنا بر اشباع اکسیژن خوانده شده توسط پالس اکسی متر است. جامعه پژوهش کلیه خانم های سالم و بیمار قلبی-تنفسی 20 تا 60 سال با هموگلوبین و دمای بدن در محدوده طبیعی، که واجد شرایط ورود به مطالعه باشند. محیط پژوهش بخشهای مراقبت ویژه و داخلی و خوابگاههای دانشگاه علوم پزشکی تهران، نمونه پژوهش 40 خانم سالم و جوان ساکن در خوابگاه دانشگاه علوم پزشکی تهران و 40 بیمار مبتلا به بیماریهای قلبی تنفسی می باشند. نمونه گیری به صورت در دسترس است. قبل از مداخله از تمامی شرکت کنندگان نمونه خون تهیه شده و دمای بدن افراد با استفاده از ترمومتر اندازه گیری می شود. درصورتیکه میزان هموگلوبین 12 تا 15 گرم در دسی لیتر و دما در محدوده 8 / 36 تا 4 / 37 درجه سانتی گراد قرار داشت، شرکت داده می شوند. ابتدا اطلاعات دموگرافیک و اطلاعات مربوط به بیماری جمع آوری شده، اشباع اکسیژن خون آنها توسط پالس اکسی متر کالیبره اندازه گیری می شود. درصورتیکه میزان اشباع اکسیژن خون در محدوده مورد نظر بود (افراد سالم 95 تا 100 % و افراد بیمار بالای 65 %)، حنای قرمز (ایرانی) به مدت یک ساعت روی انگشت اشاره دست غیر غالب قرارداده می شود. انگشت دیگر همان دست را به عنوان کنترل در نظر گرفته می شود. سپس اشباع اکسیژن خون توسط دو دستگاه پالس اکسی متر هم زمان اندازه گیری و پس از ده دقیقه عدد نشان داده شده ثبت می شود.

معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران