مقایسه میان سدیشن کانشس دیسوسیاتیو ( کتامین زیر جلدی+ مخدر) و سدیشن با پروپوفل در بیمارانی که تحت کولونوسکوپی قرار میگیرند در سال 1391

کولونوسکوپی امروزه از جمله رایج ترین روشهای تشخیصی و درمانی در زمینه ی بیماریهای گوارشی میباشند. به علت تهاجمی بودن این روشها و عدم تحمل و همکاری بیماران در طول انجام این اقدامات لازم است برای بیماران اقدامات هوشبری و سدیشن حین انجام ان صورت گیرد روشهای قدیمی سدیشن که در ان از داروهای گروه بنزودیارپین و مخدر استفاده میگردید به دلیل عوارض جدی احتمالی نظیر دپرشن تنفسی- سرکوب تنفسی_ و افت فشار خون اکنون زیر سوال رفته است و بیشتر از گذشته از داروهای بیهوشی مثل پروپوفل استفاده میشود.که مشکل اصلی ان احتمال بروز اپنه است. کتامین از جمله داروهای بیهوشی وریدی است که کمتر عوارض خطرناک تنفسی دارد ولی به دلیل ایجاد هالوسینیشن_ هزیان پنداری_ و از دست رفتن همکاری بیمار کمتر مورد استفاده قرار میگیرد. سدیشن کانشس دیسوسیاتیو Dissociative Conscious Sedation (DCS) با استفاده از کتامین زیر جلدی بعلاوه مخدر روش جدیدی از سدیشن است که کارایی و کم عارضه بودن ان در انجام اقدامات تهاجمی به اثبات رسیده است ضمن اینکه ویژگی منحصر به فرد این روش حفظ کامل همکاری بیمار در طول انجام اقدام تهاجمی است. هدف مادر این مطالعه مقایسه کارایی و عوارض احتمالی میان دو روش استفاده از سدیشن کانشس دیسوسیاتیو DCS و پروپوفل جهت سدیشن در بیماران اندوسکوپی و کولونوسکوپی تشخیصی میباشد. 48 بیمار را در دو گروه با انطباق سنی و جنسی بررسی مینماییم. به گروه اول پروپوفل و فنتانیل تجویز میگردد و به گروه دوم کتامین زیر جلدی و فنتانیل تجویز میشود. سپس دو گروه از نظر کیفیت سدیشن و عوارض جانبی بررسی میشوند.

کمیته پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی تهران