مقایسه تاثیر آموزش خانواده محور و بیمار محور بر پیروی از برنامه درمانی و عوارض حین همودیالیز

هدف از این کارآزمایی بالینی تصادفی با طراحی پیش و پس آزمون، بررسی تاثیر دو روش آموزشی (خانواده محور و بیمار محور) بر پیروی از رژیم درمانی و برخی از عوارض حین دیالیز در بیماران تحت همودیالیز است. جامعه پژوهش 60 بیمار تحت همودیالیز در محدوده سنی 18 تا 65 سال است که به طور تصادفی در دو گروه آموزش به بیمار (30 نفر در روزهای زوج) و آموزش به بیمار به همراه عضو فعال خانواده (30 نفر در روزهای فرد) قرار خواهند گرفت. سایر معیارهای ورود به مطالعه شامل:بیماران در فاز اورمیک نبوده و سابقه ابتلا به عوارض هیپوتاسیون یا کرامپ عضلانی در طی دو هفته قبل از مداخله نداشته، مشکلات قلب و عروق و مشکلات عضلانی اسکلتی نداشته و داروهای ضد فشارخون و ضدکرامپ مصرف نکنند.مراقبت دهنده اصلی بیمار کسی است که بیشترین مشارکت را در امر درمان داشته و بیشترین زمان را با بیمار بگذراند و دارای حداقل تحصیلات (سواد خواندن و نوشتن) باشد. افت فشارخون (قبل از شروع دیالیز، ساعت اول، دوم ،سوم و ساعت پایانی دیالیز) و کرامپ عضلانی (اواسط همودیالیز و نیم ساعت پایانی) با استفاده از چک لیست پژوهشگر ساخته بررسی خواهد شد. دفعات افت فشار خون و کرامپ عضلانی در مقاطع زمانی نامبرده در سه مرحله (قبل، هفته دوم و چهارم بعد از مداخله) ثبت می گردد. میزان پیروی از رژیم درمانی با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته در دو مرحله (قبل و هفته چهارم بعد از مداخله) بررسی و داده ها در دو گروه مورد مقایسه قرار خواهد گرفت.

مرکزتحقیقات مراقبتهای پرستاری دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی تهران