اثر اكسيژن تراپي با درصد بالا در مقايسه با عدم درمان اكسيژن در 12 ساعت ابتدا پذيرش بر روي بازتواني در بيماران مبتلا به سكته مغزي: مطالعه كارآزمايي باليني تصادفي شده

هدف: بررسي اثر اكسيژن تراپي با درصد بالا در مقايسه با عدم درمان اكسيژن در 12 ساعت ابتدا پذيرش بر روي بازتواني در بيماران مبتلا به سكته مغزي طراحي: كارآزمايي باليني تصادفي شده نحوه انجام: بيماران واجد شرايط مبتلا به سكته مغزي كه در سال 1391به بخش نورولوژي بيمارستان فرشچيان مراجعه نمايند. معيارهاي ورود: (الف) سن بين 40 تا 70 سال؛ (ب) بيماران با سطح هوشياري بيش از 12 و صرفا داراي آسيب مغزي با رفلكس مجراي تنفسي طبيعي؛ (ج) سي تي اسكن با تابلوي ايسكمي يا هموراژي صرف بدون نياز با اقدام جراحي؛ (د) بيماران فاقد خونريزي زير سخت شامه‌اي يا مخچه‌اي؛ (ح) از زمان بروز حادثه تا زمان پذيرش بيش از 12 ساعت نگذشته باشد؛ (و) بيماران از نظر هموديناميك داراي ثبات وضعيت باشند به نحوي كه فشار خون آنها كمتر از 170 روي 90 ميلي‌كمتر جيوه باشد. معيارهاي خروج: (الف) بيماران مبتلا به بيماريهاي زمينه‌اي قلبي، ديابت، نارسايي كليه؛ (ب) بيماران نيازمند لوله‌گذاري تراشه در زمان بستري؛ (ج) بيماران با فشار خون كمتر از 90 روي 60 ميلي‌ متر جيوه؛ (د) بيماران داراي هيپوكسي تأييد شده؛ (ه) بيماران با عمليات احياء موفق؛ (و) بيماران داراي سابقه سكته مغزي قبلي. مداخله: 26 بيمار اكسيژن 50% در 12ساعت ابتدا پذيرش دريافت خواهند نمود. مقايسه: 26 بيماران درمان معمول را بدون اكسيژن دريافت خواهند نمود. پيامد اوليه: بهبود مناسب با حداقل عارضه در روز نخست بعد از پذيرش، در زمان ترخيص و 6 ماه بعد از ترخيص.

معاونت تحقيقات و فن آوري دانشگاه علوم پزشكي همدان