بررسی تاثیر درمان های پریودنتال بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان در بیماران مبتلا به پریودونتیت مزمن متوسط تا پیشرفته

زمینه : درمان بیماری پریودنتال علاوه بر نتایج قابل اندازه گیری کلینیکی دارای اثرات فردی از دیدگاه بیماران است. بهبود کیفیت زندگی بیماران یکی از جنبه های مهم درمانهای پریودنتال میباشد که به آن کمتر توجه شده است. هدف: هدف از این مطالعه بررسی تاثیر درمانهای جراحی و غیرجراحی پریودنتال بر کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان در بیماران مبتلا به پریودنتیت مزمن متوسط تا پیشرفته میباشد. این مطالعه یک کارآزمایی بالینی نیمه تجربی بوده که درآن تعداد 40 بیمار مبتلا به بیماری متوسط تا پیشرفته پریودنتال مراجعه کننده به کلینیک خصوصی که معیارهای ورود را دارا باشند پس از اخذ رضایتنامه کتبی، شرکت خواهندنمود.به منظور ارزیابی کیفیت زندگی مرتبط با سلامت دهان از پرسشنامه OHIP-49 که پس ازاعتبارسنجی به صورت OHIP-35 شکل گرفته است استفاده خواهد شد. در بدو مطالعه و نیز چهار هفته پس از تکمیل فاز یک درمان، متغیرهای کلینیکی پریودنتال شامل عمق پاکت، سطح چسبندگی کلینیکی، و خونریزی در پروبینگ توسط معاینه کننده ای نا آگاه از روند تحقیق اندازه گیری و ثبت میشوند. بیماران در سه مقطع : قبل از فاز یک درمان، یک هفته پس از اتمام فاز یک ، و پس از خاتمه ی فاز دو، پرسشنامه ی OHIP-35 را تکمیل مینمایند. درمان غیر جراحی شامل ضدعفونی کردن یک جلسه ای کل دهان بر اساس پروتکل Quirynen 1995 میباشد. درمان جراحی نیز در کوادرانت های مجزا شامل جراحی فلپ و دبریدمان و جراحی محدود استخوانی خواهد بود. داده ها با نرم افزارSPSS version 21 و بر اساس آزمونهای repeated measure ANOVA, paired and independent t-test و انجام آزمون Green house-Geisser مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار خواهند گرفت.

این مطالعه با هزینه ی شخصی محققین انجام میگیرد.