بررسی مقایسه ای تاثیر لیزر درمانی ماکولا (Grid Laser Photocoagulation) به تنهایی یا همراه با تزریق داخل زجاجیه بواسیزوماب(آواستین) و یا تریامسینولون استوناید بر روی ادم ماکولای دیابتی منتشر (Diffuse Macular Edema)

پیش زمینه: ماکولوپاتی دیابتی یکی از مهمترین علل کاهش دید در دنیای امروز است. استاندارد طلایی در درمان ادم ماکولای دیابتی فتوکوآگولاسیون لیزری ماکولا است. اما کمتر از 3% بیماران بعد از انجام لیزر درمانی، بهبود مختصری در بینایی پیدا میکنند. با توجه به اینکه درمان موثرتری برای ادم ماکولای دیابتی پیشنهاد نشده است, استفاده از یک روش درمانی دیگر در کنار لیزر درمانی ضروری است. هدف : در این مطالعه اثر لیزردرمانی به تنهایی و همراه باتزریق داخل زجاجیه آواستین یا تریامسینولون استوناید بر روی ضخامت ماکولا و دید بیماران است. روش اجرا: در این مطالعه که به روش كارآزمايي باليني انجام شد، 105 بیمار مبتلا به ادم ماکولای دیابتی منتشر به صورت تصادفی در سه گروه تقسیم می شوند. گروه اول، تنها لیزردرمانی می شوند، گروه دوم، یک هفته بعد از لیزر درمانی ماکولا، برای آنها تزریق داخل ویتره ی تریامسینولون استوناید انجام می شود و گروه سوم، یک هفته بعد از لیزر درمانی ماکولا برای آنها تزریق داخل ویتره ی آواستین انجام می شود. در تمام بیماران دید بیماران با استفاده از چارت اسنلن و نیز ضخامت مرکزی فووآ قبل و 3 ماه بعد از درمان اندازه گیری می شود و سپس تغییرات حدت بینایی و ضخامت مرکزی فووآ در سه گروه با هم مقایسه می گردد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز