مقایسه زمان انجام لوله گذاری تراشه در روش بالاکشیدن فک و ترانس ایلومیناسیون با لوله گذاری تراشه به وسیله لارنگوسکوپ انعطاف پذیر فیبراپتیک در بیماران دارای جراحی الکتیو

هدف از این مطالعه مقایسه کردن دو روش بالاکشیدن فک و تابش نور ازقدام گردن در تسهیل لوله گذاری تراشه با استفاده از فیبر اپتیک می باشد. این یک مطالعه کارازمایی بالینی بر روی 90 بیمار 18-65 ساله کاندید عمل جراحی الکتیو می باشد. معیارهای ورود شامل: کلاس آ اس آ یک و دو؛ شاخص توده بدنی نرمال (20تا25)؛ مالامپاتی یک و دو . معیارهای خروج شامل: افراد با اعمال جراحی سر وگردن و سزارین، چاقی مفرط، بیماری قلبی عروقی فعال و فشارخون و دیابت کنترل نشده، بیماری عروق مغزی. بیماران را در 3 گروه بطور راندوم قرار میدهیم: 1. لوله گذاری دهانی بوسیله لارنگوسکوپ فیبر اپتیک انعطاف پذیر با کمک مانور بالا کشیدن فک و کشیدن زبان 2. لوله گذاری دهانی بوسیله لارنگوسکوپ فیبر اپتیک انعطاف پذیر با استفاده از تابش نور از قدام گردن و بدون مشاهده از داخل برونکوسکوپ 3. لوله گذاری دهانی بوسیله لارنگوسکوپ فیبر اپتیک انعطاف پذیر با استفاده از تابش نور از قدام گردن و مشاهده از داخل برونکوسکوپ طول مدت لوله گذاری، از زمان ورود برونکوسکوپ بداخل دهان تا اتمام لوله گذاری تراشه و خارج کردن برونکوسکوپ از دهان و اتصال لوله تراشه به کاپنوگراف توسط کرنومتر محاسبه میشود. همچنین تعداد دفعات افت SPo2، برادیکاردی، دفعات نیاز به ساکشن، دفعات ونتیلاسیون مجدد و دفعات عدم موفقیت در عبور لوله بداخل تراشه ثبت میشود. تلاش ها برای هدایت برونکوسگوپ و عبور لوله را به حداکثر 2 مرتبه محدود نموده و در صورت عدم موفقیت در طی زمان 90 ثانیه، بیمار را از طرح خارج مینماییم. بعد از اتمام عمل در ریکاوری و در بخش از بیماران در مورد گلودرد و خشونت صدا و دیسفاژی سوال نموده و به گروه مربوطه امتیاز میدهیم.

دانشگاه علوم پزشکی کرمان