مقایسه اثرات شیاف دیکلوفناک ، ایندومتاسین ، ناپروکسن و استامینوفن بر میزان کاهش درد بعد از عمل جراحی سزارین

در این کارازمایی بالینی ما در پی یافتن بهترین روش کنترل درد بعد از عمل سزارین هستیم. این مطالعه یک مطالعه سه سو کور می باشد بر روی 120زن حامله که برای سزارین در بیمارستان افضلی پور کرمان پذیرش شده باشند. معیارهای خروج از مطالعه: بیمارانی که از ادامه شرکت در مطالعه منصرف شوند ، شدت درد به حدی رسد که نیاز به استفاده از ضد درد های مخدر یا سایر مسکن ها باشد ، خونریزی ، مدت زمان عمل طولانی و یا هر اتفاق غیر قابل پیش بینی دیگر. معیارهای ورود: سن بین 20 تا 45سالگی، وزن 60 تا 80کیلوگرم، حاملگی اول، نداشتن حساسیت یا بیماری خاص. به تمام بیماران معیار آنالوگ چشمی آموزش داده میشود، سپس تحت بیهوشی عمومی با تیوپنتال سدیم واسکولین قرار میگیرند . در حین عمل آتراکوریوم و فنتانیل داده خواهد شد ودر نهایت بیهوشی با ایزوفلوران و N2Oادامه خواهد یافت. بعد از عمل بیماران به گروههایی تقسیم می شوند. مداخلات شامل دادن شیاف ایندومتاسین100میلیگرم در گروه یک، ناپروکسن500میلیگرم در گروه دوم،استامینوفن325میلیگرم در گروه سوم ودیکلوفناک 100میلیگرم در گروه چهارم میباشد که به صورت رکتال و در زمانی که بیمار درد داشت استفاده می شوند. در زمان ورود بیمار پرستاری که نسبت به دارو نا آگاه می باشد، علایم حیاتی و میزان درد بیمار را با استفاده از معیار انالوگ چشمی ارزیابی میکند . بعد از تجویز شیاف، 15دقیقه ویک ساعت بعد از تجویز نیز علایم حیاتی و درد مجددا کنترل می شود. این داده ها در فرمهایی ثبت شده وداده های مربوط به این چهار گروه در نرم افزار SPSSکد داده شده وانالیز میشود. فرد انالیز کننده نسبت به گروهها نا آگاه می باشد. کد ها توسط مدیر پروژه باز می گردد و اطلاعات تفسیر خواهند شد.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی کرمان