مقایسه میزان موفقیت بالینی ریزپیچ های ارتودنسی خشن شده با ریزپیچ های معمولی

هدف این مطالعه تحقیق در سیستم ارایه خدمات سلامت است. این مطالعه بصورت تصادفي و دوسويه كور خواهد بود. جمعيت مورد مطالعه از بیماران مراجعه کننده به بخش ارتودنسی دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سالهای 1390 و 1391 انتخاب خواهند شد. معيار اصلي ورود به مطالعه این است که طرح درمان بیماران باید شامل قرار دادن یک ریزپیچ در هر طرف فک بالا باشد. معيار اصلي خروج از مطالعه شامل بیمارانی است که دچار یکی از بیماری هایی هستند که بر کیفیت استخوان می تواند موثرباشد، نظیر پوکی استخوان، استیومالاسی، استیوپتروز و هرگونه بیماری متابولیک استخوانی. حجم نمونه شامل 60 ریزپیچ خواهد بود. در هر بیمار یک ریز پیچ در هر طرف فک بالا بين دندان‌هاي آسیای کوچک دوم و آسیای بزرگ اول قرار داده خواهد شد. یکی از ریز پیچ ها در هر بیمار از نوع خشن شده و دیگری معمولی خواهد بود. بیماران و نیز کسی که ریز پیچ ها را قرار میدهد نسبت به اینکه ریز پیچ کدام طرف از نوع خشن شده است ناآگاه خواهند بود. پيامد اوليه مورد انتظار افزایش میزان موفقیت بالینی (عدم لقی) ریز پیچ های خشن شده نسبت به نوع معمولی است.

معاونت تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی تبریز