بررسی اثربخشی و عوارض ایمونوتراپی خوراکی گندم در بیماران مبتلا به آلرژی به گندم.

هدف از این مطالعه حساسیت زدایی خوراکی 15 بیمار مبتلا به آلرژی به گندم می باشد. جمعیت مورد مطالعه شامل بیماران بالای 5 سال با حساسیت وابسته به IgE گندم (تست پوستی مثبت به عصاره گندم و میزان آنتی بادی اختصاصی گندم بالای 0.35 IU/L) که دچار آسم شدید، کهیر مزمن و سایر بیماریهای سیستمیک شدید نباشند، می باشد. ابتدا برای تایید تشخیص بیماران تحت چالش غذایی دوسوکور با کنترل و همچنین چالش غذایی آزاد با نان گندم قرار می گیرند و سپس در صورت مثبت بودن این تست ها بیماران بر اساس شدت بروز علائم به دو گروه با علائم آنافیلاکسی و گروه بدون علائم آنافیلاکسی تقسیم می شوند. در این مطالعه حساسیت زدایی دارای دو مرحله افزایش دوز تا رسیدن به میزان 5.2 گرم پروتیین گندم و سپس تجویز دوز نگه دارنده به میزان 5.2 گرم پروتیین گندم روزانه به مدت 3 ماه است و از نان معمولی حاوی 10 درصد پروتیین گندم جهت حساسیت زدایی استفاده می شود. در گروه با علائم آنافیلاکسی بیماران در بیمارستان بستری و مرحله افزایش دوز در طی چند روز و در گروه غیر انافیلاکسی این مرحله در منزل و طی چند هفته انجام می شود. در هر دو گروه مرحله نگه دارنده در منزل و برای 3 ماه ادامه می یابد. بعد از پایان مرحله نگه دارنده بیماران تحت تست چالش غذایی با 52 گرم نان حاوی 5.2 گرم پروتیین گندم قرار می گیرند که اگر بیماران این تست را تحمل کنند بیانگر ایجاد وضعیت حساسیت زدایی در بیماران است و بیماران می توانند مواد غذایی حاوی گندم را آزادانه مصرف نمایند ولی چون در این مرحله ما از وضعیت تحمل یا تولرانس آنها اگاه نیستم این بیماران باید حداقل مصرف 5.2 گرم پروتیین گندم در روز را ادامه دهند

دانشگاه علوم پزشکی تهران