مقایسه اثر داروی میدازولام، فنتانیل و ترکیب آنها بر روی بروز خروج لوله تنفسی در کودکان بستری در بخش مراقبتهای ویژه

در این مطالعه می خواهیم مشخص کنیم که چه ترکیبی از داروهای ضد درد و خواب آور اثر بهتری روی کودکان بستری در بخش مراقبتهای ویژه دارد. این یک مطالعه تصادفی، برچسب باز و تک مرکزی بر روی 200 کودک بستری در بخش مراقبتهای ویژه کودکان است.کودکانی که در این مطالعه وارد می شوند به یکی از 3 گروه مشخص شده به صورت تصادفی از طریق جدول اعداد تصادفی تخصیص می یابند. بیمارانی که لوله گذاری مشکل و یا ناپایداری همودینامیکی دارند از مطالعه حذف می گردند. مداخلات مورد نظر در این مطالعه عبارتند از: گروه مداخله 1: درمان با فنتانیل به تنهایی با دوز وریدی 1 تا 3 میکروگرم به ازا هر کیلو وزن بدن در ساعت با هدف حفظ امتیاز رامزی بین 2 تا 3 در طول مدت تهویه مکانیکی. گروه مداخله 2: درمان ترکیبی با میدازولام و فنتانیل با دوز میدازولام وریدی 0.15 میلی گرم به ازا هر کیلو وزن بدن در ساعت و فنتانیل با دوز وریدی 1 تا 3 میکروگرم به ازا هر کیلو وزن بدن در ساعت با هدف حفظ امتیاز رامزی بین 2 تا 3 در طول مدت تهویه مکانیکی. گروه کنترل: درمان با میدازولام به تنهایی با دوز وریدی 0.15 میلی گرم به ازا هر کیلو وزن بدن در ساعت با هدف حفظ امتیاز رامزی بین 2 تا 3 در طول مدت تهویه مکانیکی. تعداد دفعاتی که کودک لوله تنفسی خود را خارج کرده است و تعداد روزهایی که کودک تحت تنفس مکانیکی است به عنوان پیامد ثبت و مقایسه می شود.

حمایت مالی مرکز تحقیقات پاتولوژی اطفال دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی.