بررسی تأثیر استفاده از پروتکل سدیشن، آژیتاسیون ریچموند بر طول مدت بستری و میزان وابستگی به دستگاه ونتیلاتوردر بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه

اهداف؛ هدف این مطالعه بررسی تأثیر استفاده از پروتکل سدیشن، آژیتاسیون ریچموند بر طول مدت بستری و میزان وابستگی به دستگاه ونتیلاتوردر بیماران بستری در ICU می باشد، طراحی؛ کارآزمایی بالینی تصادفی شده، نحوه انجام؛ پس از هماهنگی¬های لازم بیماران واجد شرایط بستری در بخشICU جراحی و داخلی بیمارستان امام خمینی (ره) اهواز با توجه به معیارهای ورود و بررسی اطلاعات پرونده، سپس تکمیل فرم مشخصات بیمار و مصاحبه با خانواده بیمار جهت جلب رضایت آنان، انتخاب و سپس نمونه¬ها به روش بلوک بندی طبقه ای به دو گروه، آزمون و کنترل تخصیص تصادفی می شوند، شرایط ورود و خروج اصلی شرکت کنندگان؛ بیمار ترومایی مغزی و تحت دستگاه ونتیلاتور باشد، عدم رضایت خانواده برای شرکت بیمار در مطالعه، مداخلات؛ برای گروه آزمون سطح سدیشن و آژیتاسیون بیماران در طول مدت بستری در ICU به محض مضطرب و آژیته شدن و نیز هر6 ساعت یک¬بار با استفاده از پروتکل سدیشن، آژیتاسیون ریچموند توسط پژوهشگر اندازه گیری و سپس نمره نهایی به متخصص بیهوشی بخش اطلاع داده میشود، ایشان نیز بر اساس نمره به دست آمده و بر اساس پروتکل ریچموند، نوع و دوز داروی آرام بخش را در صورت لزوم برای بیمار تعین یا تغیر خواهد داد. برای گروه کنترل مداخله ای انجام نمی شود و تنها مراقبت های روتین بخش را دریافت می کنند، متغیر های پیامد اصلی؛ طول بستری در ICU، میزان وابستگی به دستگاه ونتیلاتور.

دانشگاه علوم پزشکی جندی شاپور اهواز، معاونت پژوهشی